Hoe raakt je paard, hond of kat eindelijk van zijn chronische klachten af?

 

Toen ik begon met mijn werk als integratief dierenarts, was mijn plan om al het 'normale' dierenartswerk te kunnen blijven doen. Immers, alles wat je als dierenarts tegen komt in de praktijk is interessant en kan een dier verder helpen. En uiteraard is dat het belangrijkste doel van de meeste gepassioneerde dierenartsen: dieren helpen.

Ik merkte echter al vrij snel dat de cliënten die mij opzochten vaak al langer met problemen kampten met hun dieren. Meestal was het benaderen van een holistisch dierenarts een laatste redmiddel. Hoewel ik tijdens mijn opleiding de meest mooie kruiden en natuurlijke middelen leerde voor de EHBO-situaties, kwam ik deze dus steeds minder tegen. Voor mij dus geen wondhechtingen, acute blaasverstoppingen of koliekproblemen meer. 

Langzamerhand begon ik echter steeds meer interesse te ontwikkelen voor deze chronische problemen waarmee de mensen kwamen. Het verbaasde mij namelijk dat praktisch al deze klachten uiteindelijk met hetzelfde te maken leken te hebben. Ik kwam al metende met de bioresonantie in bijna elk geval uit bij: de voeding!

Niet alleen kwam ik veel allergische klachten van allerhande aard tegen: Huidklachten, darmklachten, blaasklachten, luchtwegproblemen, staart- en maneneczeem, chronische hoefbevangenheid, chronische ooronsteking...

Ook insulineresistentie is iets wat ik tegenwoordig steeds vaker tegen kom, zowel bij honden en katten, als bij paarden.

Het lijkt alsof heel Nederland dieren heeft met insulineresistentie! Nu is dat natuurlijk enorm overdreven, want ik krijg waarschijnlijk juist deze dieren te zien als ze met corticosteroiden zo'n beetje hun laatste redmiddel verbruikt hebben, dus lijkt dat waarschijnlijk alleen maar zo, maar allergieën voor de cullicoidesmug, voor voedingsmiddelen, chemische producten, vaccinaties, medicatie, je kunt het zo gek niet bedenken of het leidt uiteindelijk allemaal terug naar de voeding en vaak dus insulineresistentie.

Insuline resistentie, de voorloper van diabetes, wordt onder andere veroorzaakt door een overvloed aan suikers in de voeding. Deze grote hoeveelheid suikers hoeft lang niet altijd afkomstig te zijn van de echte witte suiker zoals wij 'm kennen uit de thee en koffie. Suikers zitten overal in verstopt onder namen als glucose, fructose, malatose en vele anderen. Maar ook hele natuurlijke voedingsstoffen als granen, maïs en rijst zijn verantwoordelijk voor enorme problemen in de stofwisseling van onze dieren. Stofwisselingsproblemen die uiteindelijk weer tot tal van andere problemen leiden.... 

Kijk je op de verpakking van de prachtige voedingsmiddelen die er tegenwoordig allemaal te koop zijn voor onze dieren, dan ontdek je al vrij snel dat de voedingsstoffen waar onze dieren van nature op gericht zijn, lang niet altijd het grootste deel vormen van deze voeding. Niet alleen bij honden en katten, ook bij paarden, konijnen en knaagdieren wordt een aanzienlijk bestanddeel gevormd door granen, mais en of rijst. Producten waar al deze dieren niets mee kunnen. Wel eens een hond zien grazen in een rijstveld of een aardappeltje zien koken? Wel eens een wilde mustang een tarweveld leeg zien eten?

Onlangs publiceerde de faculteit diergeneeskunde gelukkig ook een bericht dat deze klachten die ik steeds vaker in de praktijk tegenkwam, ondersteunde.  
Nu het 'officieel' onderzocht en dus erkend is dat ook paarden slecht tegen granen kunnen en net als mensen hierop kunnen reageren met een chronische dunne darm ontsteking ofwel coeliake, is dit gegeven makkelijk door te trekken naar andere diersoorten. Als het voor een planteneter als een paard zo werkt, hoe zou dat dan zijn voor andere planteneters als konijnen en knaagdieren en nog erger, hoe zou dat zijn voor een carnivoor als een hond, een kat?

Wil je echt dat je dier van chronische problemen afkomt? Kies dan voor voeding die past bij de diersoort. Bij dieren die al gezondheidsklachten hebben ontwikkeld is het handig om een individueel voedingsadvies op te laten stellen waarbij eerst uitgezocht wordt voor welke voedingsstoffen ondertussen een allergie is ontwikkeld. Zo'n allergie kan verholpen worden met bijvoorbeeld bioresonantie therapie, maar zonder goede voedingsaanpassingen heeft dit geen nut.

Kijk dus de volgende keer dat je je dier eten geeft even op de verpakking van zijn voeding. Hoeveel procent granen bevat het? Hoeveel suiker zit erin? Hoeveel zetmeel? 
Hoeveel vlees bevat jouw hondenvoeding eigenlijk en hoeveel hooi en gras van goede kwaliteit krijgt jouw paard?